Opgeven is geen optie!

Als er een moment was waar dat op van toepassing is, dan is dat vanavond wel. Onderweg niets dan goed weer. Het werd op een gegeven moment zelfs erg warm. Aangekomen op de camping bij de Alpe d’Huez, wat een prachtig gebied is het hier trouwens, begin het eerst heel zachtjes te miezeren. Snel begonnen met de tent op te zetten en op het moment dat hij staat, ging het steeds harder regenen. Even doorpoten met z’n driëen dan zijn we zo klaar.

Het is inmiddels negen uur, iedereen heeft honger, alles is nat dus we besluiten dat we even langs de snackbar gaan in plaats zelf te koken. Ik loop in de regen op de camping met mijn pluutje naar de snackbar… Ja jammer joh, alles dicht terwijl ze bij de receptie hadden gezegd dat ze open zouden zijn tot tien uur. Blijkt ook nog eens de tent te lekken!

Een vervelende eigenschap van mezelf is dat ik chagrijnig kan worden als ik honger heb. Ik kan dan vreselijk onhebbelijk worden dus ik heb alvast mijn excuses aangeboden aan Kitty en dat helpt want ze is erg lief voor mij 😉 Mijzelf kan ik op zo’n moment niet uitstaan. Ik laat mij toch niet uit het veld slaan door een beetje regen? Dat doe ik anders nooit alhoewel het inmiddels bijna twee jaar geleden is dat we voor het laatst gekampeerd hebben. Misschien is dat ook iets wat veranderd is…?

Eten is klaar hoor ik zojuist dus ik ga lekker eten. Niet zo’n geweldig begin, of eigenlijk een slecht begin wat mij betreft maar goed.

Morgen een nieuwe dag!