De vlag mag uit! Maar wel voorzichtig hoor..

Vrijdag 18 november 2016. We hebben een afspraak bij de hematoloog. De bloedwaarden worden besproken om te bekijken of ik de vierde kuur in kan gaan maar allereerst werd de ct scan besproken.

Wat bleek? De Lymfeklieren zijn schoon!! De chemo blijkt goed aan te slaan want na drie kuren is het weg. Wat geweldig! We moeten wel de overige drie kuren afmaken om te zorgen dat kleinere plakjes die niet op de scan zichtbaar zijn ook vernietigd worden maar dat doe ik graag.

Wel vreemd dat de prostaatkankercellen in de botten niet oplichten op deze scan. Dit wordt verweten aan het feit dat mijn PSA al een heel eind gekelderd schijnt te zijn en wellicht zijn dit de eerste resultaten van de hormooninjectie.

De achtbaan lijkt even wat langzamer te gaan, we krijgen even de tijd om bij te komen. Dat is ook fijn want iedereen is wel toe aan het strekken van de benen.

Kitty zet mij hierna op school af en vertel daar het goede nieuws. Derrick kan zich niet bedwingen en ik krijg een stevige knuffel. Lief! We hebben echt een heel fijn clubje met elkaar!

Wat doet zulk nieuws met je? Wetende dat er nog een sluipmoordenaar bezig is? Het voelt wat onwennig totdat iedereen in mijn omgeving bijna euforisch reageert op dit nieuws. Het kwartje wil maar langzaam vallen maar uiteindelijk kan ik mij daar wel aan over geven, en dat is maar goed ook. Het is ook goed nieuws! De kanker is weg!

Tenminste deel één, gonst het continue in mijn hoofd. Maar voorlopig maar even genieten van dit goede nieuws, het is wel tijd voor wat positiviteit!!