Je voelt je prima maar je bent toch ziek

20 februari 2017, Amphia Langendijk, Breda. We starten vandaag weer met de volgende chemo…

Oud en nieuw was leuk. We waren uitgenodigd bij Remy en Danielle en met zijn vieren hebben we oud en nieuws gevierd voor het eerst in hun eigen huisje. Wel vermoeiend, vier dagen na de laatste chemo maar het was uit te houden. We hebben gezellig spelletjes gedaan.

De maand januari staat in het teken van de overdracht van de hematoloog (voor de lymfe) naar de oncoloog (voor de prostaat). Er wordt een scan gemaakt om te kijken of inderdaad de lymfe schoon zijn, wat zo blijkt te zijn maar was geen verrassing uiteraard 😉 De oncoloog vertelt ons dat ik eerst maar eens moet bijkomen van de eerste chemo en we plannen ergens in februari wel de eerste kuur. Ik heb dus een week of 6 a 7 om te herstellen van de eerste chemo therapie. Klinkt goed!

De achtbaan komt in een rustig stuk zonder al te veel bochten en loopings. Ook weleens fijn!

Er gebeurt wel veel deze maand maar het is allemaal te behappen. Zo heb ik tijd om aan mijn examen opdrachten te werken voor de SVF. Dat is erg fijn want er moet nog een heleboel gebeuren. Verder is mijn lease contract van de Clio afgelopen en moet de Peugeot opgehaald worden. Ik mag hier een weekend van genieten en dan breng ik hem met lood in mijn schoenen naar Ron. Hij is tenslotte de instructeur op dit moment 😉 De Clio heeft zijn beste tijd gehad blijkbaar en besluit een dag voordat ik hem moet inleveren ermee op te houden. Ik laat hem achter bij de Renault, ze mogen hem daar houden :-)! Oh ja we hebben ondertussen ook de werkkamer omgebouwd tot fotostudio. Dat komt goed uit want er moeten heel wat portretten gemaakt worden van de kinderen van Stichting Eigen Wijze. Daar heb ik nu mooi de ruimte voor.

Ook is deze maand weer de eerste keer dat ik naar het theater kan. Was alweer lang geleden. We zijn naar Musicals in concert geweest. We zijn door Remy en Danielle uitgenodigd voor een etentje bij de Indo als dank voor onze hulp bij hun verhuizing naar hun eerste eigen huisje. Was ook super gezellig.

Dus eigenlijk waren de eerste zes weken van 2017 best aardig begonnen. Niets te klagen dus! Ik begon mij steeds beter te voelen, hoezo ben ik ziek?

En toen was het 20 februari… De eerste kuur van zes. Deze serie krijg ik om de hormooninjecties te ondersteunen. Daardoor zal deze langer hun werk kunnen doen is het verhaal. De chemokuur zelf valt ontzettend mee, na anderhalf uur sta ik weer buiten.

Dan ineens gaat de achtbaan weer rare bochten in en maakt ook nog eens een vreselijke looping. Lijkt de Typhoon wel… Ik ben ineens weer ontzettend moe en lusteloos, smaak verlies en last van neuropathie (tinteling in de vingers en de voeten). Dit voelde als een klap in mijn gezicht. Als je met een goed gevoel een chemo in gaat dan valt het vies tegen als je je juist minder goed gaat voelen daarna. Ik doe dit toch om beter te worden?? Dit heeft een enorme impact op mijn mentale gesteldheid.

Ik ga op zoek naar iemand die voor mij de achtbaan kan stoppen. Ik zoek hulp…