De afgelopen week heb ik even kunnen nagenieten van een heerlijk feest wat Kitty en ik hebben gegeven. In mijn laatste blog heb ik verteld dat we hier enorm van genoten hebben. De dagen erna was ik vrij en daar heb ik ook goed van kunnen genieten. Het was tenslotte heerlijk weer! Ik heb nog wel erg veel last van mijn knie gehad dus het kwam goed uit dat ik niet zo’n erg volle planning had, althans aan het begin van de week.

In de loop van de woensdag heb ik mijn nieuwe hormooninjecties ontvangen. Een dubbele dosis nog wel, bof ik even. ‘s-Avonds zijn we na een heerlijke lasagne van Bianca naar Roosendaal gereden voor een extreem gave fotoshoot. Wat ik wel kei leuk vond is dat Kitty ook mee ging! Ik heb al eens eerder die fotoshoot gedaan maar dat pakte heel anders uit. Deze keer ging het een stuk beter, mede dankzij de vorige ervaringen. Zo zie je maar weer, oefening baart kunst.

Bij thuiskomst wel erg veel last van de prikken in mijn buik en helaas heeft zich dat de volgende dag voortgezet… Donderdag voelde ik mij echt beroerd. Dit zijn blijkbaar allemaal bijwerkingen van het medicijn. We zullen het er mee moeten doen. Ik maakte mij wel zorgen voor de vrijdag omdat ik een bruiloft moet fotograferen. Ik troostte mij met de gedachte dat ik sowieso niet alleen zou gaan want Bianca is ook ingehuurd dus mocht er iets gebeuren heb ik ieder geval een backup.

Gelukkig voelde ik mij vrijdagochtend een stuk beter. Wel pijn in mijn buik maar verder ging het wel. De vrijdag was verder een topdag! Het vak fotograaf is al waanzinnig gaaf om te mogen doen en als je dan ook nog eens kei leuke en spontane mensen mag fotograferen, echt geweldig! Tot nu toe heb ik na iedere bruiloft zoveel adrenaline in mijn lijf dat ik altijd wel weer nodig heb om te landen als ik thuis kom, arme Kitty 😉

Het weekend is verder rustig verlopen en vanochtend vroeg begonnen met een rijles. Daarna ben ik weer gaan sporten bij Maartje. Helaas vind zij het nog geen goed idee om te gaan padellen deze week. Als een klein kind nog even geprobeerd om te kijken wat ze ervan vond als ik wel een padelles ging doen maar dat vond ze ook geen goed idee. Haar woorden: “Ik kan wel zeggen, doe het rustig aan, maar dat kan jij toch niet dus nee geen goed idee Theo”. Oke, dat is duidelijk!

Maartje kan er niets aan doen en ik ben super blij met haar en haar directe eerlijke aanpak maar het voelt wel weer klote (mag ik dat op internet zeggen?). Wat ik al een beetje voelde aankomen maar probeerde te ontkennen, ik voel dat ik weer negatief ga lopen denken. Ik kan niet padellen, ik heb last van mijn schouder dus kan niet tillen, ik moet het rustig aan doen, ik ben continue moe, etc… Ik voel me een oude zak die ook nog eens ziek is.

Ik realiseer mij best dat het beter is om het rustiger aan te doen. Ook met het oog op ons avontuur in Frankrijk maar op dit moment voelt het even niet zo tof. De zoveelste tegenvaller!! De kunst van het incasseren van tegenvallers is mij op dit moment nog niet gegund blijkbaar.

Wat ik mij ook wel realiseer is dat als ik twee stappen vooruit doe, dat er altijd een risico inzit dat ik een stapje achteruit moet doen. Het is niet anders ben ik bang. Maar het gevoel van die positieve energie die ik laatst voelde is voor nu even weg. Mijn vermoeden is dat ie even geparkeerd staat dus geen paniek, hij komt wel weer terug.

Misschien wordt het nog wel een leuke dag, who knows. Jij als trouwe lezer van mijn blog, wens ik in ieder geval een hele fijne dag toe!

PS morgen uit eten met Misha, daar heb ik zin in!! Gefeliciteerd met jouw verjaardag Misha.