Hoe voel je je nu je bijna naar Frankrijk gaat? Spannend

Wat vind je ervan dat je straks tussen allemaal gelijkgestemden loopt? Ik laat het op mij afkomen

Heb je er zin in? JA!!

Succes hè op die berg! Dank je

Het zal wel heel erg emotioneel worden, hoe vind je dat? Het is wat het is, laat maar komen!

O wat goed zeg! Veel plezier! Dank je wel!

Zomaar wat kreten die je hoort als je verteld dat je volgende week de Alpe d’Huez gaat opwandelen. Er is er niet eentje geweest die heeft gevraagd hoeveel geld we hebben opgehaald. Het feit dat we de berg gaan opwandelen betekent al dat we sowieso geld op hebben gehaald en zoals ik altijd heb gezegd, elke euro telt en geen donatie is te klein. Dus is dat belangrijk wat we hebben opgehaald? Nee niet de hoeveelheid maar wel het feit dat we geld hebben opgehaald want uiteindelijk is dat wel het doel waar we het voor doen. Zorgen dat er genoeg wordt opgehaald om kanker de wereld uit te helpen.

Er is niemand geweest die heeft gevraagd waarom ik meedoe. Als het mensen zijn die mij kennen dan weten ze het antwoord wel neem ik aan 😉 En is dat belangrijk wat mijn motivatie is? Ik denk dat de meeste aannemen dat ik iets heb met kanker, iemand uit mijn omgeving bijvoorbeeld en dat is logisch als je weet dat 1 op de 3 mensen ermee te maken krijgen. Iedereen kent wel iemand die kanker heeft of heeft gehad.

Toch voel ik de behoefte te vertellen wat mij heeft doen besluiten mee te doen. Niet altijd hoor maar nu toevallig wel en aangezien dit mijn blog is kan ik doen en laten wat ik wil. Althans soort van…

Vlak voordat ik ziek werd in september 2016 ontstond bij mij al het idee om eens mee te doen. Ik spinde erg veel en dacht dat dat een logisch vervolg zou kunnen zijn. Geld ophalen voor zo’n prachtig doel door mij helemaal de tandjes te fietsen tegen een berg op klonk erg aanlokkelijk. Overigens nu ik weet wat 10% helling echt inhoudt denk ik dat we er goed aan doen om te gaan wandelen in plaats van te fietsen maar goed, toen wist ik dat nog niet. Geld ophalen voor een ziekte waar mij moeder aan gestorven is leek mij een goed idee.

Toen ik de diagnose kreeg vergat ik spontaan dit hele idee en was ik heel erg bezig met wat er op dat moment op mij af kwam. De achtbaan waar ik toen in zat gaf mij geen ruimte meer om na te denken over dit soort dingen. Dit heeft ruim een jaar geduurd totdat Kitty ineens zei dat je de berg ook op kunt wandelen. Ik had ongeveer een halve seconde nodig om te beslissen dat ik dit ging doen! Dus het feit dat ik zelf ook slachtoffer ben geworden van deze ziekte maakte dat ik geen enkele andere motivatie meer nodig had. Als ik dit zo terug lees klinkt dat wel erg egoïstisch maar zo werken die dingen nou eenmaal. Overigens denk ik, nee ik weet dat de meeste deelnemers meedoen omdat de ziekte erg dichtbij is gekomen.

In mijn omgeving zijn er de afgelopen jaren veel te veel mensen aan kanker overleden. Sommigen kende ik goed, sommigen wat minder. Ook voor al die mensen loop ik straks de berg op. In gedachte zal ik ze stuk voor stuk herdenken door regelmatig hun namen in mijn gedachten voorbij te laten komen.

Maar het zijn niet alleen de mensen die eraan overlijden waar ik het ook voor doe. Ook de mensen die het hebben gehad en ervan zijn genezen zijn in mijn gedachten. Die bedank ik voor het tonen van hun moed, hun strijdkracht. Dat inspireert mij weer om niet mijn koppetje te laten hangen maar om door te gaan met leven!

Afgelopen zaterdag hoorde ik dat er bij ons in de familie ook weer een geval van kanker is geconstateerd. Dus ook voor de mensen die er nu mee geconfronteerd worden loop ik straks de berg op.

Misschien neem ik al die mensen wel letterlijk mee door een foto of iets dergelijks mee te nemen. Ik weet het nog niet! Maar ze zijn in ieder geval in mijn gedachten mee.

We hebben ruim 7000 euro opgehaald wat een enorm bedrag is. Geld wat gebruikt gaat worden voor kankeronderzoek. Onderzoek waar ik zelf waarschijnlijk niets meer aan heb maar anderen wel! Natuurlijk hoop ik nog mee te maken dat er een doorbraak is op het gebied van prostaatkanker maar eigenlijk verwacht ik dat die kans heel klein is.

Dat dus!

Overigens ga ik niet alleen maar geld ophalen en doneren maar ik geef mijzelf ook op als studieobject. Want ze kunnen wel geld gebruiken voor onderzoek maar als ze geen mensen hebben waar ze dit op kunnen testen, schiet dat ook niet op! Dus binnenkort ga ik misschien (mits ik aan alle voorwaarden voldoe) meedoen aan een studie in het EMC Rotterdam. Ook al weet ik er zelf misschien niets aan zal hebben maar daar gaat het niet om. Stiekem hoop ik dat dit onderzoek betaald wordt door Alpe d’Huzes 😉 Niet dat dat uitmaakt maar zou wel grappig zijn. Ik zal het eens vragen.