Lieke zegt dat ik bezig ben een nieuwe versie van mijzelf te ontwikkelen, Theo 2.0. Nu wil het geval dat ik zelf software ontwikkelaar ben geweest en als ik dan over een 2.0 versie heb, dan is dat eigenlijk altijd een betere versie dan 1.0. Misschien voel je hem al aankomen, zo voelt het dus helemaal niet. Dat ik anders ben dan de eerdere versie van mijzelf, dat lijkt mij duidelijk maar ik moet erg wennen aan de term 2.0. Ik realiseer mij dat ik dit niet al te letterlijk moet nemen maar dat gaat vanzelf.

Het is donderdag 23 augustus, de dag nadat ik precies twee keer zo oud ben als Remy. Gisteren was ie jarig en we hebben hem een ongelooflijk leuk en gaaf cadeau gegeven, al zeg ik het zelf. We gaan volgend jaar met z’n tweeën naar de GP van Oostenrijk. Als je het over leuke dingen doen hebt. Het is altijd leuk om een cadeau te geven waar je zelf ook iets aan hebt 😉 Ik vond het fijn om te merken dat hij er echt blij mee was! Ik kijk er enorm naar uit om drie dagen met hem te kamperen.

Vandaag is het dus donderdag en ik voel mij niet erg oke. De hele dag al onrustig en niet lekker in mijn vel. Veel dingen gaan niet zoals ik graag zou willen dus heb besloten vanmiddag een boswandeling te maken. Na een uur in het bos te hebben gezeten weer terug naar huis gereden en tot de conclusie gekomen dat dat niet geholpen heeft. Dat ik moe ben helpt ook niet erg mee maar ja what-else-is-new. Dan maar een film kijken op Netflix en een blog schrijven over Theo 2.0.

Overigens voor degene die het vorige week niet meer hebben meegekregen; de uitslag van het bloedonderzoek was redelijk positief. De PSA was wel weer wat gestegen maar geen reden om de reeds geplande scan naar voren te schuiven. Dat hij wel moest blijven staan geeft wel aan dat de arts er bovenop zit en dat er wel degelijk iets gebeurd in mijn lijf. Dit voorzover het vervolg van de vorige keer. 

Theo 2.0 dus… Lieke bedoeld natuurlijk dat ik versie 1.0 voorgoed vaarwel moet zeggen want die komt nooit meer terug. Het bekende muurtje waar ik al eerder over heb geschreven. Versie 2.0 wordt dus niet een betere versie van mijzelf maar een nieuwe versie. Een versie die bepaalde zaken anders zal gaan aanpakken en die blij gaat worden van de dingen die wel lukken in plaats van alleen maar te kijken naar zijn vorige verouderde versie.

Nou ja verouderde versie… Versie 2.0 is ouder dan 1.0, beter nog ik ben twee keer zo oud als mijn zoon maar dat terzijde.

Wat is er dan allemaal anders aan deze nieuwe versie? Ik ben continue moe, heb last van stemmingswisselingen en opvliegers. Ik werk doordat ik zo vaak en snel moe ben maar voor 50%. 

Dat zijn wel allemaal hele negatieve dingen! Kortom, mijn mind-set moet anders!

Ik werk voor 50% en doe werk wat ik leuk vind. Ik heb inderdaad stemmingswisselingen en opvliegers maar belemmeren die mij in mijn doen en laten? Meestal niet! Doordat ik vaak moe ben en dus weinig energie heb, moet ik wel sommige dingen laten. Dit zorgt er voor dat ik meer “vrije” tijd heb om ook eens wat leuks te doen zoals foto’s bewerken. Oh nee, dat is ook werk 😉 Of eens lekker spontaan naar Elke toe gaan als ik daar zin in heb. Ook is het sporten nog steeds een van mijn favoriete bezigheden alhoewel ik mijzelf wel goed in de gaten moet houden want ik ga snel over mijn grenzen.

Eigenlijk doe ik heel veel dingen die ik leuk vind en dat kost best wel wat energie maar dat geeft ook weer vernieuwde energie! Zoals afgelopen zaterdag; ik heb toen mijn eerste afscheid gefotografeerd, een uitvaart van een man van 69. Dit heeft mij erg veel kruim gekost en het kostte mij aardig wat moeite om de foto’s te maken die ik graag wilde maken. De druk van een dergelijke fotografie-opdracht kost ook aardig wat. Maar het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf. Ik kan ze hier nog niet tonen want de familie heeft ze nog niet. Eerst moet ik alle foto’s verwerken.

Een uitvaart fotograferen hoort wel bij de nieuwe versie van mij. Het is een hele uitdaging maar man wat is dat mooi om te doen. De wetenschap (althans dat hoop ik) dat de familie troost put uit de foto’s die ik voor ze gemaakt heb, dat is echt waanzinnig mooi. Ik ben echt heel erg nieuwsgierig wat ze ervan gaan zeggen.

Het komt dus met ups-and-downs, die nieuwe versie. Afgelopen weken was ik in een hele goede stemming, voelde mij prima met alle mankementen die ik heb, ik zat goed in mijn energie. Vorige week gebeurd er weer iets raars met het EMC en boem, daar gaat mijn positieve vibe. En toch heb ik getracht dit weer op te pakken en door te gaan wat deels wel lukt. Tot vandaag… Het is vandaag weer een duidelijke dip. Dit komt ook deels van de vermoeidheid denk ik maar ook dat is wel raar. Ik ben namelijk eigenlijk continue moe dus waarom voelt het dan ineens zo anders?

Soms, nee vaak heb ik de antwoorden niet en probeer ik ze ook niet te zoeken. Laat maar denk ik dan, ik moet ook niet alles willen weten. Zo ook wil ik niet weten waar dit eindigt, deze nieuwe versie van mijzelf. We zien wel waar het schip strand.

De fles die je op de foto staat geeft goed weer wat Theo 2.0 inhoud. Deze fles, althans het idee van deze flessen (er zijn meerdere variaties maar de gele vind ik het lekkerst :-)) komt van een goede vriend van Bianca, Wilfred. Hij is een hele positieve gast die weet hoe je van het leven moet genieten. Zijn bedrijf heet Klantexperience, zoek dat maar eens op.
Maar goed de slogan “Life is to celebrate” pas goed bij mij op dit moment dus ik drink mij scheel aan deze drank… Tenminste figuurlijk dan hè. Deze fles koop ik als er iets bijzonders te vieren valt en hij doet het ook goed als cadeau trouwens 😉

Voorlopig gaan we ons weer focussen op het komende Padel toernooi en de najaarscompetitie, ons nieuwe huis wat hoogstwaarschijnlijk later opgeleverd wordt dan dat wij ons huis uit moeten en de voorbereidingen voor ons nieuwe 2019 avontuur op de Alpe.

Maar voor we daar ons boos over gaan maken gaan we eerst naar het Venetië van het Noorden! Heerlijk drie dagen niets. Heerlijk!

Bedankt voor dat heerlijke cadeau jongens en meisjes!