Giethoorn, ook wel het Venetië van het Noorden genoemd. Een paar dagen even er tussenuit, gekregen van de kinderen voor ons 12,5 jaar jubileum, april j.l.

Het is zondagochtend 26 augustus half negen als Kitty en ik voor de kledingkast staan en moeten bedenken wat we mee gaan nemen. Uiteindelijk wordt er iets langs en iets korts meegenomen onder het mom van je weet maar nooit. De weersvoorspellingen voor Giethoorn en omgeving zijn redelijk te noemen. Ik bedenk nog dat ik beneden mijn jas of vest in de tas moet doen. We gaan even douchen, ontbijten, koelbox klaarmaken want de fles Prosecco die we gekregen hebben van Jos en Marina moet natuurlijk wel gekoeld mee.

We zijn ruim een uur onderweg als ik mij bedenk dat we toch iets vergeten zijn… we hebben geen jas of vest meer hebben ingepakt. Het enige warme wat ik heb is een t-shirt, een polo en een overhemd… Duszz dat wordt shoppen als we aankomen in Steenwijk. Aangekomen op de plaats van bestemming blijkt het zondag te zijn. Ja het is de hele dag al zondag maar als je dan in een klein dorpje aankomt en wilt gaan winkelen voor een vest komt die wetenschap als donderslag bij heldere hemel. De winkels zijn dus gesloten, net als vroeger…

We besluiten door te rijden naar Giethoorn wat daarnaast ligt. Wellicht is daar iets open. We drinken daar wat terwijl we lekker in de zon zitten. Uiteindelijk toch maar een stukje gaan lopen door Giethoorn en we komen alleen souvenirwinkels tegen. We laten de nieuwe aanschaf maar even voor wat het is en genieten de rest van de dag van het mooie Giethoorn. Het is buitengewoon lekker weer dus dat vest mis ik toch (nog) niet.

Giethoorn, het Venetië van het Noorden dus. Maar is dat wel zo? Wat is de overeenkomst met het echte Venetië? Er is veel water, dat is een ding wat zeker is. Staan de huizen ook in het water? Nee dat niet. Ze hebben wel vreselijk veel bootjes en eigenlijk geen wegen voor de auto’s dus die rijden er niet. Spreken de mensen Italiaans? Nee dat ook niet alhoewel we heel veel verschillende nationaliteiten hebben gehoord, dat dan weer wel.

Dus de enige overeenkomst is eigenlijk alleen maar dat het erg nat is. Oh ja, wat ze ook hebben is veel, heel veel toeristen! Nu klinkt dit misschien erg negatief maar zo bedoel ik het absoluut niet. Het is een leuk plaatsje in het noorden van het land waar ik als kind samen met mijn broers en zussen en mijn ouders weleens ben geweest. Er is volgens mij zelfs wel een filmpje van ergens maar die hou ik graag voor mijzelf ;-).

Veel toeristen dus. Vooral de Aziaten zijn goed vertegenwoordigd zoals op bijna elk van onze reizen. Deze mensen doen net alsof je lucht bent en als ze ergens een foto van willen maken lopen ze dwars door je heen. Kitty kon nog net wegduiken voor een klein maar pittig aziatisch vrouwtje. Gelukkig kwam het niet tot een aanvaring (wat een woordgrap in Giethoorn) maar ik zag Kitty wel even erg gemeen kijken naar haar. Ik kon haar gelukkig afleiden door een ijsje te gaan halen.

Natuurlijk gaan we ook varen. We besluiten zelf een bootje te huren en natuurlijk was alleen die twaalf persoons nog vrij. Ik besluit dat Kitty gaat sturen, gewoon omdat je geen enkele vrouw ziet sturen op het water. Ze doet het hartstikke goed! Ook hier komen we de mensen uit China tegen. Die moeten ze verbieden zelf een boot te besturen. Ook hier blijven ze stoïcijns voor zich uitkijken terwijl ze in volle vaart tegen een andere boot aanvaren. Het gebeurd ook regelmatig dat ze ineens dwars in het kanaal liggen. Gewoon gas blijven geven joh en strak voor je uit blijven kijken. Ik schilder ze nu wel erg negatief af en scheer ze gezellig over één kam maar ik zou ze op onze vakanties toch niet willen missen. Ze horen er nu eenmaal bij en zorgen voor het nodige vertier. Heel af en toe zijn ze zelfs erg schattig. Dat zijn overigens de woorden van Kitty.

Na een zeer mooi boottochtje van ruim twee uur komen we aan bij de verhuurder en legt Kitty de boot ook nog even dwars. Er komt een bijzonder grote rondvaartboot aan die ons vriendelijk een duwtje geeft in de goeie richting waardoor we uiteindelijk uit kunnen stappen. Ik ben trots op mijn meisje want naderhand krijg ik pas te horen dat ze nog nooit kapitein is geweest…

De rest van de dag verloopt redelijk rustig. We checken in bij het hotel en tot onze verbazing weten ze dat we een jubileum vieren. Ons bed is versierd met allemaal rozenblaadjes, zo lief! ‘S-avonds gaan we lekker eten in het dorp bij de Bovenmeester. Vooral de eend is echt een aanrader en Kitty is bang dat ik mijn enthousiasme niet meer kan inhouden. Ik besluit mij te gedragen.

Het is maandagochtend, mijn voeten of eigenlijk mijn rechtervoet doet behoorlijk pijn. De zool van mijn voet voelt heel beurs aan terwijl hij dat niet is. Het loopt erg moeilijk want het doet erg veel pijn. Waar het vandaan komt, geen idee. We besluiten daarom fietsen te gaan huren!

Het gaat regenen, het waait met windkracht vier en uiteraard hebben de wind in de kop! Dat kan allemaal de pret niet drukken. We kopen eerst een vest voor mij en we fietsen 36 kilometer door de Nationaalpark de Weerribben Wieden. Het is een mooi gebied hier en als we wat mooier weer hadden gehad had ik misschien nog wat mooie foto’s gemaakt.

Het vervelende aan een hotel is overigens wel dat je elke avond moet uit eten. Dus vanavond maar weer een leuk restaurantje opgezocht. Tja het blijft afzien hè..We gaan met de fiets naar het dorp en eten bij een leuk bistrootje. We laten ons heerlijk verwennen, zeker met het dessert! Koffie Zus en Zo, koffie naar keuze, likeur naar keuze en een lekkere verrassing. Typisch iets voor ons!

Terug in het hotel de prosecco opgehaald bij de receptie, want die hadden ze heel vriendelijk in de koelkast gelegd, en een film op Netflix gekeken. Halverwege dommelen we allebei steeds weg en we besluiten lekker te gaan slapen. Morgen is er weer een dag. De prosecco heeft overigens goed gesmaakt!

Dinsdag de dag begonnen met een lekker ontbijt, of eigenlijk een ontbijt want zo bijzonder is het ontbijt in het hotel niet. We besluiten naar Utrecht te rijden. Het beloofd lekker weer te worden dus we hebben de hoop dat we een paar uurtjes op een terrasje kunnen doorbrengen.

We strijken neer bij Graaf Floris en hebben riant uitzicht op het volk wat voorbij komt lopen. Lekker geluncht, heerlijk gedronken (ze hadden verse sinaasappel thee 😇) maar vooral zalig zitten roddelen over alles wat voorbij komt!

Deze dag afgesloten met de eerste Padel wedstrijd van het toernooi in Gilze. Bianca en ik hebben verloren maar we raken steeds beter op elkaar ingespeeld. Deze keer hebben we zo waar een paar games gewonnen!

De laatste dagen waren heerlijk, precies wat ik /we nodig hadden! Nu vol vernieuwde energie de laatste weken voorbereiden op de grote verhuizing.

Bedankt voor de heerlijke dagen lieverd. Ihvjeljnml!