Vandaag, woensdag 14 maart. Precies een maand na Valentijndag… Waarom is dat belangrijk? Geen idee maar een leerling van mij zei dat vandaag.

Vanochtend de Peugeot bij Kitty in Tilburg opgehaald want ik had eerst een automaat rijles en Kitty had de auto nodig dus dan maar zo. 

Vanaf het moment dat ik ging rijden hoorde ik iedere keer een gebonk. Eerst dacht ik dat het aan mij lag maar ja, niet zwaar getafeld, geen zware spullen mee. Ik weet het niet. Thuis gekomen, niet meer aan gedacht. Eerst geluncht en even een tukkie gedaan want was nog wel een beetje moe van gisteren. Nog steeds trouwens 😉. Gisteren had ik mijn eerste bruiloft te fotograferen van dit jaar. Super gaaf maar super vermoeiend!

In de loop van de middag moest ik weer beginnen dus onderweg naar de eerste patiënt hoor ik weer dat gebonk. Het lijkt wel alsof het bij iedere bocht is. Even opletten… Ja iederee keer als ik een bocht maak hoor ik >bonk<. Niet erg hard maar net luid genoeg om je te gaan afvragen wat dat is. Uiteindelijk de auto aan de kant gezet en samen met de leerling in de kattebak (brabants voor kofferbak) gekeken. Nee niets te zien. Zullen we even onder het reservewiel kijken zegt ze. Nou ja oke als jij dat wil, dus dat doen we. Niets raars te zien. We stappen weer in, enigzins verontrust want we weten nog steeds jiet waar het vandaan komt.

De volgende leerling begint zich ook af te vragen wat er aan de hand is. We besluiten te stoppen en nemen een kijken onder de auto. Nee hier hangt ook niets los, geen idee 😳. Hij zegt nog even tussen neus en lippen door dat ie het niet vertrouwd en als ik het niet kan oplossen hij op zoek gaat naar een ander rijschool. Dat is niet de bedoeling! We nemen samen nog eveneen kijkje onder de motorkap. Maar helaas, niets te zien. Tenminste geen onderdelen die kunnen bonken. Ik beloof de leerling plechtig dat ik het zal oplossen voor de volgende keer en nemen afscheid voor deze week.

De derde leerling precies zo. Gebonk bij elke bocht maar niet weten waar het vandaan komt. Zegt hij ineens, “komt het niet onder jouw stoel vandaan?”. Wij zetten de auto aan de kant en ja hoor, tadaa een flesje water! Die moet iemand verloren zijn na de rijles of zo iets. Probleem opgelost. Ik heb meteen leerling twee gebeld en gezegd dat het probleem vakkundig was opgelost. De auto bonkt niet meer.

Versie twee van dit verhaal is iets korter. Ik wist vanochtend meteen wat het was. Bianca had een flesje water laten liggen in de auto en die was onder de stoel gerold. maar ik dacht er iedere keer niet aan om dat flesje weg te halen. De leerlingen hebben het niet gehoord of gemerkt. Bij elke bocht hoorde ik het natuurlijk wel maar ja er iets aan doen? Nee joh komt wel!

Maar deze verkorte verrsie is wel minder leuk om te vertellen…